اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
Ысынлап та, үҙ-үҙҙәренә ҡарата золом хәлендә фәрештәләр тарафынан ғүмерҙәрен тартып алғандар, улар (фәрештәләр): «Хәлдәрең нисек?» Улар: «Беҙ ерҙә (Мәккәлә) йәберләнгән халыҡ», — тип яуап бирҙеләр. Улар (фәрештәләр): «Аллаһтың Ере киң түгелме, һеҙ уның өҫтөндә һижрәт итә алаһығыҙмы?» Тимәк, ул кешеләр тамуҡта, һәм был (Джәһәнәм) иң насар урын ҡайтып
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Кем дә кем Аллаһ юлында һижрәт итһә, улар был Ер йөҙөндә һижрәт өсөн киң урын һәм күп (ризыҡ) табасаҡ. Кем дә кем Аллаһ һәм Уның Рәсүле хаҡына һижрәт итеү ниәте менән өйөнән сығып китһә, һуңынан уға үлем килеп етһә (ул тәғәйен урынына барып еткәнсе), ысынлап та, уның сауабы Аллаһ хозурында нығынған. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.