اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
Иҵабыргыҵәҟьаны, рхы ақәымчра аан амаалықьцәа зыԥсы ҭырхыз, урҭ (амаалықьцәа) иразҵааит: «Шәышԥаҟоу?» Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара адгьыл аҿы иқәыӷәӷәоу ауаа ҳауп». Урҭ (амаалықьцәа) иазҵааит: «Аллаҳ идгьыл ҭбааӡами, шәара шәықәланы шәеиҭаҵыртә еиԥш?» Убри аҟнытә урҭ ауаа џьаҳаным аҿы иҟоуп, насгьы уи (Џьаҳанам) зегь реиҳа ицәгьоу ҭыԥуп,
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Дарбанзаалак Аллаҳ имҩала амҳаџьырра ҟазҵаз, хымԥада, адгьыл аҿы амҳаџьырразы аҭыԥ ҭбаа, рызхара рацәаны ироуеит. Дарбанзаалак, Аллаҳи иԥааимбари рзы амҳаџьырра агәҭакы аманы иҩны аанзыжьыз, насгьы аԥсра дақәшәар, усҟан, ииашаҵәҟьаны, Аллаҳ иҿаԥхьа уи иҳамҭа шьақәгылоуп. Аллаҳ ианажьҩуп, дрыцҳашьаҩуп.