97
Q.S علی عمران (3:97)
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
در آنجا نشانههای روشنی است، (از جمله) مقام ابراهیم. هر کس به آن (کعبه) وارد شود، در امان است. و برای خدا بر انسانهاست که به سوی این خانه حج کنند، برای کسانی که توانایی سفر به آنجا را دارند. و هر کس (واجب) حج را انکار کند، بدانید که خداوند از همه جهانیان بینیاز است.