97
Q.S Ali Imran, we de na di wɔl (3:97)
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
Na klia sayn de de, (wit dem) di steshon of Ibrahim. Enibodi we enta am (Baitullah) go sef. Ɛn (wit) di tin dɛn we mɔtalman fɔ du to Allah na fɔ du di pilgrimej to Baitullah, dat na fɔ di wan dɛn we ebul fɔ travul go de. Ɛnibɔdi we dinay (di ɔbligayshɔn fɔ) Haj, den no se Allah na di Mɔs Rich (nɔ nid ɛnitin) frɔm ɔl di wɔl dɛn.