لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(Kion vi elspezas) estas por la malriĉuloj, kiuj estas malhelpataj (en siaj klopodoj pro ĝihado) sur la vojo de Alaho, tiel ke ili ne povas klopodi sur la tero; (aliaj homoj), kiuj ne scias, pensas, ke ili estas riĉuloj, ĉar ili gardas sin (de almozado). Vi (Mohamedo) konas ilin laŭ iliaj trajtoj, ili ne petas perforte de aliaj. Kian ajn bonan havaĵon vi investas, vere Alaho estas Ĉioscia.
وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا
wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).
Kaj se vi deturnos vin de ili por ricevi de via Sinjoro la kompaton, kiun vi esperas, tiam diru al ili mildajn vortojn.