لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ
lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(هغه څه چې تاسو یې مصرف کوئ) د هغو بې وزلو خلکو لپاره دي چې د الله په لاره کې (د جهاد له امله) بند شوي دي، نو دوی نشي کولی په ځمکه کې هڅې وکړي؛ (نور خلک) چې نه پوهیږي، فکر کوي چې دوی شتمن خلک دي ځکه چې دوی ځانونه (د سوال کولو څخه) ساتي. تاسو (محمد) دوی د دوی د ځانګړتیاوو له مخې پیژنئ، دوی له نورو څخه په زور نه غواړي. هر هغه ښه شتمني چې تاسو یې پانګونه کوئ، په حقیقت کې الله تعالی په هرڅه پوهیږي.