فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ
famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).
څوک چې وصیت (وصیت) له اورېدو وروسته بدل کړي، ګناه یې یوازې د هغه چا ده چې بدلوي، په حقیقت کې الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که چېرې له تاسو څخه یو کس د مرګ سره مخ شي او هغه وصیت وکړي، نو باید دوه کسان چې ستاسو له ډلې څخه عادل وي، یا دوه کسان چې ستاسو له دین څخه مختلف وي، شاهدان شي. که تاسو په ځمکه کې سفر کوئ او تاسو د مرګ له خطر سره مخ یاست، نو تاسو باید د لمانځه وروسته دوه شاهدان ونیسئ، ترڅو دواړه د الله په نوم قسم وخوري که تاسو شک لرئ، "په الله قسم موږ به له دې قسم څخه ګټه پورته نه کړو، که څه هم هغه نږدې خپلوان وي، او موږ د الله شاهدي نه پټوو، که داسې وي نو موږ به خامخا د ګناهګارانو څخه یو."