فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
אבער ווער עס האט מורא אז דער געבער פונעם צוואה (איז) פארטייאיש אדער האט געטאן עפעס שלעכטס, און דערנאך פארזöhnt זיך צווישן זיי, דעמאלט האט ער נישט געזינדיקט. טאקע, גאט איז מוחל, דערבארמער.
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
אויב עס ווערט באוויזן אז די צוויי עדות האבן באגאנגען א זינד, דאן וועלן צוויי אנדערע מענטשן נעמען זייער פלאץ, נעמליך צווישן די רעכטמעסיגע יורשים און נענטער צום מענטש וואס איז געשטארבן, דאן וועלן ביידע פון זיי שווערן אין נאמען פון אללא, "טאקע, אונזער עדות איז מער ווערט פון אקצעפטאציע ווי די עדות פון די צוויי עדות, און מיר גייען נישט איבער קיין גרענעצן. טאקע, אויב מיר טוען דאס, וועלן מיר זיכער זיין צווישן די אומרעכט טוער."