فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
သို့သော် မည်သူမဆို အမွေသူ၏ မတရားမှု သို့မဟုတ် အပြစ်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ၎င်းတို့အကြား ပြန်လည်သင့်မြတ်မှုကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ၎င်းအပေါ်တွင် အပြစ်မရှိပါ�। ဧကန်စင်စစ် အလ္လာဟ်သည် ခွင့်လွှတ်သူ၊ သနားကြင်နာသူဖြစ်တော်မူသည်။
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရလျှင်၊ သေဆုံးသူ၏ အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သော အခြားသူနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ နေရာတွင် ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလ္လာဟ်နှင့်အတူ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုရမည်ဖြစ်သည်၊ ‘ကျွန်ုပ်တို့၏ သက်သေခံချက်သည် ၎င်းတို့၏ သက်သေခံချက်ထက် ပို၍ထိုက်တန်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဆင့်ကျော်လွန်မှုမပြုခဲ့ပါ၊ ထိုသို့ပြုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မတရားပြုသူများထဲတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။’