فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Mahse, duhthlanna petu hian a bias (a) emaw, thil dik lo a ti emaw tih hlau a, chuta tang chuan an inkara inremna a siam chuan a sual lo tihna a ni. Dik tak chuan Allah hi Ngaidamtu, Khawngaihna neitu a ni.
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
Thuhretu pahnihte hian sual an ti tih finfiah a nih chuan, mi dang pahnihin an hmun an luah ang a, chu chu ro luahtu dik tak zingah leh thi tawh hnaih zawkte an ni ang a, an pahnih hian Allah hmingin chhia an chham ang, "Tih tak zetin, kan thusawi hi thuhretu pahnihte thusawi aiin pawm tlak a ni zawk a, eng tawp chin pawh kan bawhchhia lo. Dik tak chuan, chutianga kan tih chuan kan ni ngei ang," tiin thil tisualtute zingah."