فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
पण जो वसीयत करणाऱ्याकडून अन्याय किंवा गुनाहची भीती बाळगतो मग त्यांच्यात सुधारणा करतो तर त्यावर गुनाह नाही. निःसंशय, अल्लाह फार माफ करणारा, दयाळू आहे.
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
जर हे समोर आले की ते दोन साक्षीदार दोषी (खोटं बोलण्यात) आहेत, तर मृत व्यक्तीच्या नातेवाईकांमधून इतर दोन जण त्यांची जागा घेतील, म्हणजे वारसाहक्कासाठी पात्र असलेल्या लोकांपैकी वारसाहक्क मिळण्यास सर्वाधिक हक्क असलेले दोन जण. मग ते दोघेही अल्लाहची कसम खातील: "आमची साक्ष त्या दोन साक्षीदारांच्या साक्षीपेक्षा अधिक स्वीकारार्ह आहे, आणि आम्ही (आमची कसम) भंग करणार नाही, कारण खरोखरच, जर आम्ही तसे केले, तर आम्ही अन्याया करणाऱ्यांमध्ये आहोत."