وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Ә етемдәрҙе өйләнерлек йәшкә еткәнсе һынап ҡарағыҙ. Шунан һуң, әгәр һеҙҙеңсә улар аҡыллы (байлыҡ ҡарарға оҫта) булһа, байлыҡтарын улар ҡулына тапшырығыҙ. Һәм (етемдәрҙең мөлкәтен) тейешле сиктән тыш ашамағыҙ һәм улар үҫкәнсе (ашыҡмағыҙ) (бүләк итмәгеҙ). Кем (һаҡлаусылар араһында) һәләтле булһа, ул (етемдең малын ашауҙан) тыйылһын, ә кем фәҡир булһа, ул мөлкәтте тейешле юл менән ашарға мөмкин. Шунан һуң уларға мөлкәтте тапшырғанда шаһиттар килтерергә кәрәк. Күҙәтеүсе булараҡ та Аллаһ етә.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ
innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).
Ысынлап та, етемдәрҙең малын хаҡһыҙ рәүештә ашағандар, ысынында улар ҡорһаҡтарында ут йота һәм улар янып торған утҡа (йәһәннәмгә) инәсәк.
وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا
wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).
Һәм улар һинән ҡатын-ҡыҙҙарға ҡағылышлы фәтүә һорайҙар. Әйт: «Аллаһ һеҙгә улар тураһында фәтүә бирҙе, һәм Ҡөрьәндә һеҙгә уҡылған етем ҡатындар тураһында (шулай уҡ фәтүә) һеҙ уларға тәғәйенләнгән (мәһәр) бирмәнегеҙ, ә һеҙ уларҙы кейәүгә бирергә теләйһегеҙ һәм әле лә көсһөҙ тип һаналған балалар тураһында. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белә».
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Етемдең мөлкәтенә, ул бәлиғлеккә (йәшкә) еткәнсе, файҙалыраҡ юл менән генә яҡынлашмағыҙ. Һәм үлсәүҙәрҙе һәм таразыларҙы ғәҙел камиллаштырығыҙ. Кешегә мөмкинлектәренә ҡарап ауырлыҡ һалмайбыҙ. Һөйләгәндә, (һеҙҙең) туған булһа ла, намыҫлы һөйләгеҙ һәм Аллаһтың вәғәҙәһен үтәгеҙ. Шулай итеп, Ул һеҙгә иҫкә алырға бойора».
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
Етемдең малына, ул үҫкәнгә тиклем яҡшыраҡ (файҙалы) юл менән генә яҡынлашмағыҙ һәм биргән вәғәҙәләрегеҙҙе үтәгеҙ, сөнки ул вәғәҙәләр өсөн мотлаҡ яуап тотасаҡһығыҙ.