فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).
Kwagh u tar man kwagh u ken hemen. Ve pine u (Muhammad) kwagh u mbayev mba lun a ngô ga. Kaa a nan wer, “U sôron mlu ve la ka kwagh u dedoo!” Shi aluer u ya ikyar a ve yô, tese ér ka anmgbianev ou. Allah fa mba ve eren kwaghbo man mba ve eren kwagh u dedoo kpaa. Man aluer Allah soo yô, Una va a mbamtaver sha a we. Sha mimi yô, Allah ngu a tahav kpishi, ngu a kwaghfan kpaa.
وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
Shi aluer ishima za u iyol wer u kera er (ian i) kasev mba lun a ngô ga la ijirôron i mimi ga yô (aluer u vôso ve yô), vôso kasev (mbagenev) mba u soo la: uhar, utar shin unyiin. Kpa aluer ishima ngi nyian we ér u kera er ijirôron i mimi ga yô, (vôso) or môm tseegh, shin kwase u lun kpan u u lu a mi la. Kwagh la hemba lun ikyua a we sha er u er kwagh sha mimi ga yô.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Shi kar mbayev mba lun a ngô ga la zan zan ve kar vesen ve kuma u eren kwase. Nahan aluer sha mnenge wou yô, ve mba a kwaghfan (ve fa u nengen sha inyaregh tsembelee) yô, na ve inyaregh vev. Shi de ye (akaa a mbayev mba lun a ngô ga) a hemba er i gbe u a ya la ga shi (de) eren kwagh sha mi fese (nan un) cii ve ve mase vesen ye. Or u nan lu a tahav (ken mbakuran) yô, nana de (u yan inyaregh ki wan u orkpen) man or u nan lu icankwase yô, nana ya inyaregh kira sha gbenda u vough. Nahan shighe u u lu nan ve akaa la yô, gba u u na mbashiada. Man Allah kuma u lun or u nengen sha kwagh.
وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا
wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).
Shi ve pine u fatwa sha kwagh u kasev. Kaa a we wer, "Aôndo na u fatwa sha kwagh ve, man kwagh u yange i ôr u ken Kur'an la (ka fatwa kpaa) sha kwagh u kasev mba lun a ngô ga, mba u ne ve (dory) u i we ve la ga yô, kpa u soo u vôson ve man (sha kwagh u) mbayev mba i nenge ér ve yina her la. er nen, mimi je, Allah fa akaa cii."