فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).
Ɛfa wiase ne Daankwamma ho. Wobisa wo (Muhammad) nyisaa ho asɛm. Ka sɛ, “Wɔn tebea a wobɛma atu mpɔn no ye!” Na sɛ wo ne wɔn bɔ a, ɛnde na wɔyɛ wo nuanom. Allah nim nkurafoa a woyo bone ne nkurafoa a woyo papa. Na se Allah pe a, esi pi se 3de nsɛnnennen bɛbrɛ mo. Ampa ara se, Allah ye tumi nyinaa, onyansafoa.
وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
Na sɛ wohaw wo ho sɛ worentumi nyɛ atɛntrenee mma (hokwan a) mmea nyisaa (sɛ woware wɔn a), ɛnde ware mmea (afoforo) a w’ani gye wɔn ho: baanu, baasa anaa baanan. Nanso sɛ ɛhaw wo sɛ worentumi nyɛ atɛntrenee a, ɛnde (ware) onipa biako pɛ, anaa akoa bea a wowɔ. Ɛno bɛn sɛnea ɛbɛyɛ a worenyɛ ntɛnkyea.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Na sɔ nyisaa no hwɛ kosi sɛ wobenyin atumi aware. Afei, sɛ w’adwene mu no wɔyɛ anyansafoɔ (wɔyɛ papa wɔ ahonyadeɛ hwɛ mu) a, ɛnde fa wɔn ahonyadeɛ hyɛ wɔn nsa. Na nnni (nyisaa agyapadeɛ) ntra anohyetoɔ a ɛfata na (mmfa) ahopere (mfa mma) ansa na wɔanyin. Obiara a (a wotumi wo awɛmfoɔ no mu) no, afei ma ɔnkwati (na nyisaa no ahonyadeɛ a ɔbɛwe) na obiara a ɔyɛ ohiani no, afei ɔbɛtumi adi agyapadeɛ no sɛdeɛ ɛfata. Afei, sɛ wode agyapade no hyɛ wɔn nsa a, ɛsɛ sɛ wode adansefo ma. Na Allah dɔɔso sɛ ɔhwɛfoɔ.
وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا
wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).
Na wobisa wo fatwa a ɛfa mmaa ho. Ka se, "Allah maa mo fatwa bi a efa won ho, na dee wokenkan kyeree mo wo Kur'aan mu (fatwa nso) a efa mmaa nyisaa a momfa (awaregye) a woahye ama won mmaa won, bere a mope se moware won ne (fa) mmofra a woda so bu no se woye mmere. Na (Allah hyɛɛ mo) sɛ monhwɛ nyisaa no yie. Na papa biara a mobɛyɛ no, ampa Allah nim biribiara."