وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Ku themkë mïth cïn mïthken agut bïk dït ku bïk thiaak. Ku, na ë thööŋdu yic ke keek aye kɔc ŋic käŋ (apɛi në gël de käŋ), ke yïn ë käŋken gäm keek. Ku duɔ̈në cam (käŋ ë mïth cïn wun ku man) ë thök ë thök ku (duɔnë) lac (gɛ̈m) ke këc dït. Ku raan (tënë kɔc mac) lëu bï rot gël (bï määl de meth cïï dhiëëth cam) ku raan ŋɔ̈ŋ, ke yen alëu bï määl cam cït tɛ̈ thöŋ yen thïn. Ku na yïn acï käŋ gäm keek, ke yïn adhil kɔc bï käŋ tïŋ bɛ̈i. Ku Allah acï thök ke ye raan ye kɔc mac.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
Ku duɔ̈në määl de meth thiɔ̈k ke yïn, ee dhöl path (këpath) agut cï bï dït, ku thöl kä cï yïn ke thɔn, rin yïn abï yök ke yïn cï nhom lääu në kä cï yïn ke thɔn.