يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).
Уа азхаҵаҩцәа! Иҳрам (ҳаџьра, ма умра) шәаныҟоу ашәарахқәа шәымшьын. Шәара шәҟынтә идырны дызшьуа, шәара шәҟынтә ҩыџьа ауаа ҵабыргқәа рыӡбарала, Ҳадиу ҳәа Каабаҟа дгатәуп, мамзаргьы кафарат (ҿыхрала) агәаҟцәа рызхара рызҭара, мамзаргьы ачгара, иҟаиҵаз ацәгьара иақәшәаны. Ажәытәан иҟалаз зегьы Аллаҳ ианаижьит. Дарбанзаалак уи аҟаҵарахь ихынҳәыз, хымԥада, Аллаҳ дахьирхәуеит. Зегьзымчу Аллаҳ агәаҟра амч имоуп.