يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).
אָ איר וואָס גלייבט! דערפילט די צוזאגן. בהמות זענען ערלויבט פֿאַר אײַך, אַחוץ ווי עס וועט אײַך דערמאָנט ווערן, און יאָגן איז נישט ערלויבט ווען איר זענט אין איהראַם (האַדזש אָדער אומראַ). טאַקע, אַלאַה באַשטימט דעם געזעץ לויט וואָס ער וויל.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
אָ איר וואָס גלייבט! פֿאַרלעצט נישט די הייליקע פּרינציפּן פֿון אַלאַה, און פֿאַרלעצט נישט די חראַם חדשים, שטערט נישט די האַדיו (קרבן חיות) און קאַלעיד (געמאַרקירטע קרבן חיות), און שטערט נישט די מענטשן וואָס באַזוכן דעם בײַטהאַראַם; זיי זוכן די חן און פאַרגעניגן פֿון זייער האַר. אָבער אויב איר האָט פֿאַרענדיקט איהראַם, מעגט איר יאָגן. לאָזט נישט (אייער) האַס צו אַ פֿאָלק, ווײַל זיי פֿאַרהיטן אײַך פֿון פֿאַרלאָזן די הייליקע מאָסקווע, אײַך אָנמוטיקן צו גיין איבער אײַערע גרענעצן (צו זיי). און העלפֿן אײַך אין (טאָן) גערעכטיקייט און פֿרומקייט, און העלפֿן אײַך נישט אין באַגיין זינד און פֿײַנטשאַפֿט. האָט מורא פֿאַר אַלאַה, טאַקע, אַלאַה איז זייער שטרענג אין שטראָף.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
אָה, איר וואָס גלייבט! אַלאַה וועט זיכער פּרובירן אײַך מיט ווילד וואָס איר קענט לייכט כאַפּן מיט אײַערע הענט און שפּיזן, כּדי ער זאָל וויסן ווער מורא האָט פֿאַר אים, כאָטש ער קען אים נישט זען. ווער עס וועט פֿאַרברעכן דערנאָך וועט באַקומען אַ ווייטיקלעכע שטראָף.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).
איר וואָס גלייבט! הרגעט נישט קיין חיות בשעת איר זענט אין איהראם (חאַדזש אדער אומרה). ווער עס יז פון אייך הרגעט אים מיט כוונה, דעמאלט איז דער קנס צו אים פארטרעטן מיט בהמות וואָס זענען אין איינקלאַנג מיט די חיות וואָס ער האט געהרגעט, לויטן באַשלוס פון צוויי גערעכטע מענטשן צווישן אייך ווי "האַדיו" צו ווערן גענומען צום קאַבאַ, אדער "כאַפאַראַט" (צאָלן כופר דורך) פיטערן די אָרעמע, אדער פאַסטן, אין פּראָפּאָרציע צו די עסן וואָס ווערט אַרויסגענומען, אַזוי אַז ער זאָל פילן די שלעכטע קאָנסעקווענצן פון זיינע מעשים. אַלאַה האט מוחל געווען וואָס איז געשען אין דער פאַרגאַנגענהייט. און ווער עס קערט זיך צוריק צו טאָן דאָס, וועט אַלאַה זיכער באַשטראָפן. און אַלאַה, דער אַלמעכטיקער, האט (די מאַכט צו) פייניגן.
اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
עס איז ערלויבט פאר אייך צו יאגן ים-חיות און עסן (וואס שטאמט) פון ים אלס א געשמאקע עסן פאר אייך, און פאר די וואס רייזן; און עס איז פארבאטן פאר אייך (צו כאפן) לאנד-חיות, אזוי לאנג ווי איר זענט אין איהראם. און מורא האבן פאר גאט, צו וועמען איר וועט ווערן פארזאמלט (ווידער).