وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).
و شتران را برای شما از شعائر دین خدا قرار دادیم. در آنها برای شما خیر است. پس نام خدا را بر آنها (هنگام ذبح) در حالی که ایستادهاند (و پاهایشان بسته است) ذکر کنید. سپس چون فرو افتادند (مردند)، از آنها بخورید و به کسی که به آنچه دارد بسنده میکند (و گدایی نمیکند) و به گدا بدهید. اینگونه ما (شتران را) برای شما رام کردیم تا شکر کنید.