شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
Pɛɛi de Ramadan ee (pɛ̈i) cïnë Qur’an bɛ̈n bei thïn, ke ye dhöl bï kɔc ya nyuɔ̈ɔ̈th ku ye wɛ̈t ye lueel në kë de dhöl kënë ku wuɔ̈ɔ̈c (në kaam de kë ye yic ku kë ye lueth). Ku raan ëbën kamkun ë pɛ̈i kënë yic, abï nïn thök. Ku raan cï tuany wala raan tɔ̈ cäth yic (acïï thök ë nïn), ke (adhil thök), nïn juëc cït tɛ̈ cï yen jäl thïn, në nïn kɔ̈k yiic. Allah awïc kë puɔth tënë yïïn, ku acïï wïc kë ril tënë yïïn. Yïn adhil namba thöl ku leec Allah në dhöl cï yen yïn gäm, ago yïn ya leec.
اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ
innā anzalnāhu fī lailatil-qadr(i).
Ee yic, ɣok aacï ye tuɔɔc piny (Quran) në thää ke Qadar.