اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(Яъне) шумори муайяни рӯзҳо. Пас, ҳар касе аз шумо бемор ё дар сафар бошад (ва рӯза нагирад), пас (бояд) шумори рӯзҳоеро, ки рӯза нагирифтааст, дар рӯзҳои дигар (қазо) бигирад. Ва ҳар касе, ки рӯза дошта наметавонад, бояд фидя (каффора)-и таъом додани як мискин дошта бошад. Ва ҳар касе, ки ба таври ихтиёрӣ хайр кунад, барои ӯ беҳтар аст ва агар медонистед, рӯза доштани шумо барои шумо беҳтар аст.
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
Моҳи Рамазон (моҳест), ки дар он Қуръон нозил шудааст, ҳамчун роҳнамо барои мардум ва шарҳи он роҳнамоӣ ва фарқи байни ҳақ ва ботил. Пас, ҳар касе аз шумо дар он моҳ нозил шудааст, бояд онро рӯза дорад. Ва ҳар касе бемор ё дар сафар бошад (рӯза нагирад), пас (бояд) ба миқдори рӯзҳое, ки аз даст додааст, дар рӯзҳои дигар (қазои онро) бигирад. Худо барои шумо осониро мехоҳад ва барои шумо душвориро намехоҳад. Шумораро пурра кунед ва Худоро барои роҳнамоие, ки ба шумо додааст, ба покӣ ёд кунед, то шукргузор бошед.