يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).
אָ, איר וואָס גלייבט! גייט נישט אַרײַן אין די הייזער פֿון נביא סײַדן מען ערלויבט אײַך צו עסן אָן וואַרטן ביז די עסן ווערט געקאָכט, נאָר אויב מען רופֿט אײַך, גייט אַרײַן און ווען איר ענדיגט עסן, גייט אַרויס אָן פֿאַרלענגערן דעם שמועס. טאַקע, דאָס איז וואָס שטערט דעם נביא, אַזוי אַז ער (דער נביא) שעמט זיך מיט אײַך (אײַך אַרויסצושיקן), און אַלאַה שעמט זיך נישט (צו דערקלערן) וואָס איז אמת. אויב איר בעט פֿון זיי (די ווײַבער פֿון נביא) עפּעס (נייטיקייטן), בעט פֿון הינטער אַ פֿאָרהאַנג. דאָס (וועג) איז ריינער פֿאַר אײַערע הערצער און זייערע הערצער. און איר זאָלט נישט שאַטן (דאָס האַרץ פֿון) דעם שליח פֿון אַלאַה און איר זאָלט (אויך) נישט חתונה האָבן מיט זײַנע ווײַבער אויף אייביק נאָך (דעם נביאס טויט). טאַקע, דאָס איז אַ זייער גרויסע (זינד) אין די אויגן פֿון אַלאַה.