وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Адгьыл аҿы иҟоуп еидгылоу аӡахәаҭрақәа, аҵиаақәа, амахәҭақәа змоу апальмақәа, амахәҭақәа змамгьы. ӡыла ирҭәуеит, аха ҳара ҵиаак даҽа ҵиаак аасҭа еиҳа иаҳҭахуп, уи агьама аганахьала. Ҳәарада, абри аҟны аилкаара змоу рзы адыргақәа ыҟоуп.
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
Абас ала, дара-дара еибырҳәаларц азы, иҳарҿыхеит. Урҭ руаӡәк иҳәеит: «Шԥаҟоузеи?» Урҭ аҭак ҟарҵеит: “Ҳара мышк ма мышбжак ҳаҟоуп”. Саид (даҽаӡәы), "Шәынцәа зегь раасҭа идыруеит шаҟаамҭа шәыҟоу. Убри аҟнытә шәара шәҟынтә аӡәы иашәҳәа шәараӡын ԥарақәа иманы ақалақь ахь дцарц, насгьы ибартә еиԥш еиӷьу ачыс, насгьы шәара шәзы иааигарц, насгьы дҟәымшәышәны, шәара шәзы аӡәгьы изеиҭеимҳәарц.