173
Q.S Al-Baqarah (2:173)
اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Tatsächlech huet Hien iech nëmme Aas, Blutt, Schwäinefleesch a (Fleesch) vun Déieren verbueden, déi vun (Nimm vun) anere wéi Allah geschluecht goufen. Mee wien gezwonge gëtt (et ze iessen), net well hien et wëll an net (och) iwwer d'Grenze eraus, dann ass fir hien keng Sënn. Tatsächlech ass Allah verzeihend, am Barmhäerzegsten.