وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
Ngan kun nababaraka ka nga diri mo matatagan hin hustisya an (katungod han) mga ilo nga kababayin-an (kun imo hira pakasalan), niyan pag-asawa hin (iba) nga kababayin-an nga imo naruruyagan: duha, tulo o upat. Pero kun nababaraka ka nga diri ka makakahimo hin hustisya, niyan (pag-asawa) hin usa la nga tawo, o usa nga uripon nga babaye nga mayda ka. Mas harani ito basi diri ka magbuhat hin kawaray-hustisya.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
(pinaagi hin pagpadara) hin Sugo nga nagbabasa han mga ayat ni Allah ha imo nga nagsasaysay (hin iba-iba nga mga balaod), basi Niya maigawas adton mga natoo ngan nagbubuhat hin mag-upay nga mga buhat, tikang ha kasisidman ngadto ha kapawa. Ngan bisan hin-o an tumuod kan Allah ngan magbuhat hin mag-upay nga buhat, sigurado nga iya hiya papasulodon ha mga tanaman nga ha ilarom hito naawas an mga salog; magpapabilin hira dida ha kadayonan. Tinuod, gintagan hiya ni Allah hin maupay nga sustensya.