وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ
wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).
Ma latou te fesili atu ia te oe (Muhammad) e uiga i le ma’i masina. Fai atu, “O le mea leaga lea.” O lea ia outou ‘alo ‘ese mai a outou avā i le taimi o le ma’i masina, ‘aua fo‘i ne‘i ‘outou fa‘alatalata atu ‘iā te i latou se‘ia o‘o ‘ina mamā i latou. A mamā i latou, ‘ia ‘outou faiavā ‘iā te i latou e pei ‘ona poloa‘i atu ai le Atua ‘iā te ‘outou. E moni, e alofa le Atua ‘iā i latou o ē salamō ma i latou o ē fa‘amamāina i latou lava.