اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا
ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).
O tane (tane) o ni leoleo o fafine (ava), auā ua sili atu le alofa o Allah i nisi o i latou (tane) nai lo isi (fafine), ma auā ua latou (tane) saunia le tausiga mai a latou oa. O fafine amioatua la o ē usiusitaʻi (Allah) ma tausi i latou lava pe a leai (a latou tane), auā ua tausia e Allah (i latou). Mo fafine o ē o loo e popole i le nusyuz, e tatau ona e avatu ia i latou fautuaga, tuu i latou i le moega (moega eseese), ma (afai e manaʻomia) sasa i latou. Ae afai latou te usiusitai ia te oe, aua le sailia ni mafuaaga e faalavelave ai ia i latou. E moni, o Allah e Silisili Ese, e Silisili Ese.