۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
און מוטערס זאָלן זייערע קינדער געבן ברוסט־מילך צוויי גאַנצע יאָר, פֿאַר יענע וואָס ווילן גאָר געבן ברוסט־מילך. און די פֿאַרפֿליכטונג פֿונעם פֿאָטער איז צו זאָרגן פֿאַר זיי און זיי אָנטאָן אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. אַ מענטש ווערט נישט באַלאַסט מיט מער ווי ער קען טראָגן. לאָז נישט אַ מוטער ליידן צוליב איר קינד און לאָז נישט אַ פֿאָטער (ליידן) צוליב זײַן קינד. די יורשים זענען אויך (פֿאַרפֿליכטעט) אַזוי. אויב ביידע ווילן אָפּגעוואוינען מיט הסכמה און באַראַטונג צווישן זיך, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אויף קיינעם פֿון זיי. און אויב איר ווילט געבן אייער קינד ברוסט־מילך צו עמעצן אַנדערש, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אין דעם וואָס איר גיט באַצאָלונג אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. האָט מורא פֿאַר אַלאַה און ווייסט אַז אַלאַה איז אַל־זעענדיק פֿון וואָס איר טוט.
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
שטעלט זיי (די ווייבער) וואו איר וואוינט לויט אייערע מעגלעכקייטן און מאכט עס נישט שווער פאר זיי צו פארענגערן זייערע (הערצער). און אויב זיי (ווייבער וואס זענען געווארן גע'גט) זענען שוואנגער, גיט זיי זייער פרנסה ביז זיי געבן געבורט, און אויב זיי געבן אייערע (קינדער) ברוסט-מילך, גיט זיי די באלוינונג; און באראט זיך צווישן אייך (אלעס) גוט; און אויב איר טרעפט שוועריקייטן, קען אן אנדער פרוי געבן ברוסט-מילך פאר אים.
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
זאָל דער מענטש וואָס האָט די פרייהייט צו זאָרגן פֿאַר אַ לעבן לויט זיינע מעגלעכקייטן, און דער מענטש וועמענס אויסהאַלטונג איז באַגרענעצט, זאָל זאָרגן פֿאַר אַ לעבן פֿון דעם רייַכטום וואָס אַלאַה האָט אים געגעבן. אַלאַה באַלאַסט נישט אַ מענטש אַחוץ (לויט) וואָס אַלאַה גיט אים. אַלאַה וועט איין טאָג זאָרגן פֿאַר ברייטקייט נאָך ענגערקייט.