لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ
lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).
E leai se agasala ia te outou pe afai tou te tete’a ma a outou avā e te le’i pa’i i ai pe fa’atulaga a latou meaalofa. Ma ia avatu ia i latou le mut’ah, mo i latou e mafai ona gafatia e tusa ai ma o latou gafatia ma i latou e le mafai ona gafatia e tusa ai ma o latou gafatia, ia avatu ia i latou i se auala talafeagai, o se tiute lea mo i latou e faia mea lelei.
وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Afai fo‘i e tete‘a ma i la‘ua a‘o le‘i pa‘i (fa‘alavelave), e ui lava ‘ina ‘ua uma ‘ona ‘oulua fuafuaina le Mahar, ‘ona (totogi) lea o le afa o le mea ‘ua ‘oulua fuafuaina, se‘i vaganā ‘ua (sa‘oloto) i la‘ua pe ua fa‘asa‘olotoina e le tagata o lo‘o i ai lana feagaiga fa‘aipoipoga i o la‘ua lima. O le sa‘olotoga e latalata atu i le amioatua. ‘Aua fo‘i ne‘i galo ‘iā te ‘outou le agalelei i le va o ‘outou. E moni, o Allah e silafia mea uma tou te faia.
وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا
wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).
Ia avatu i fafine (o ē tou te faaipoipo i ai) se meaalofa e fai ma meaalofa ma le loto i ai. Afai la latou te avatu ia te oe se vaega o ia mea ma le loto i ai, ona talia lea ma fiafia i ai.