۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
און וויסן, באמת, וואָס איר באַקומט ווי רויב פון מלחמה, דעמאָלט איז איין פינפטל פֿאַר אַלאַה, דעם שליח, דעם שליח'ס קרובים, יתומים, די אָרעמע און אבן סביל, (אַזוי) אויב איר גלייבט אין אַלאַה און אין וואָס מיר האָבן געמאָלדן צו אונדזער קנעכט (מוחמד) אין טאָג פון פורקן, דאָס הייסט אין דעם טאָג וואָס די צוויי אַרמייען האָבן זיך באַגעגנט. אַלאַה איז אַלמעכטיקער איבער אַלץ.
۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
טאקע, זכאט איז נאר פאר די אָרעמע, די נויטבאַדערפטיקע, די וואָס זאַמלען זכאט, די וועמענס הערצער זענען ווייכער (גייען), צו (באַפרייען) שקלאַפֿן, צו (באַפרייען) די אין חובות, פֿאַר דער זאַך פֿון אַלאַה און פֿאַר די וואָס זענען אויף אַ רייזע, ווי אַ פֿאַרפֿליכטונג פֿון אַלאַה. אַלאַה איז אַל-וויסנדיק, אַל-קלוג.