۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
טאקע, זכאט איז נאר פאר די אָרעמע, די נויטבאַדערפטיקע, די וואָס זאַמלען זכאט, די וועמענס הערצער זענען ווייכער (גייען), צו (באַפרייען) שקלאַפֿן, צו (באַפרייען) די אין חובות, פֿאַר דער זאַך פֿון אַלאַה און פֿאַר די וואָס זענען אויף אַ רייזע, ווי אַ פֿאַרפֿליכטונג פֿון אַלאַה. אַלאַה איז אַל-וויסנדיק, אַל-קלוג.