وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
अनि जो मानिसहरू अल्लाहले आफ्नो अनुग्रहबाट प्रदान गरेको कुरामा कंजूष छन्, तिनीहरूले कहिल्यै पनि यो नसोच्नु कि (कंजुष) उनीहरूको लागि राम्रो छ, यद्यपि (कंजुष) उनीहरूको लागि नराम्रो छ। तिनीहरूले सोच्ने (धन) जुन कुराहरूको बारेमा हो त्यो पुनरुत्थानको दिन (उनीहरूको घाँटीमा) झुण्ड्याइनेछ। आकाशहरू र पृथ्वीमा भएका सबै उत्तराधिकार अल्लाहकै हुन्। अल्लाह तिमीहरूले गर्ने काममा सचेत छन्।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे आस्थावानहरू! निस्सन्देह, धेरै धर्मी मानिसहरू र उनीहरूका भिक्षुहरू मानिसहरूको धन गलत तरिकाले खान्छन्, र (मानिसहरूलाई) अल्लाहको मार्गबाट रोक्छन्। र जसले सुन र चाँदी जम्मा गर्छन् र अल्लाहको मार्गमा खर्च गर्दैनन्, तिनीहरूलाई शुभ समाचार सुनाइदेऊ कि (तिनीहरूलाई) पीडादायी सजाय हुनेछ।
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(याद गर) त्यो दिन जब सुन र चाँदीलाई नर्कमा तताइयो, अनि तिनीहरूको निधार, छेउ र पछाडि इस्त्री गरियो (र भन्यो) "यो तिम्रो सम्पत्ति हो जुन तिमीले आफ्नो लागि राखेका छौ, त्यसैले तिमीले राखेको (परिणामको) स्वाद चाख।"
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
जब अल्लाहले तिनीहरूलाई आफ्नो अनुग्रहबाट प्रदान गर्नुभयो, तिनीहरू कन्जुस्याइँ गरे र विमुख भए, र सधैं (सत्यको) विरोधमा रहे।
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
त्यसैले अल्लाहले तिनीहरूको हृदयमा कपट राखिदिए जबसम्म तिनीहरू उहाँलाई भेट्दैनन्, किनभने तिनीहरूले उहाँसँग गरेको वाचा तोडेका थिए र झूट बोल्थे।
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
र जो मानिसहरू कन्जुस छन् र आफूलाई पर्याप्त ठान्छन् (परमेश्वरको मद्दतको आवश्यकता पर्दैन),