يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).
Эй, пророк! Арӑмна ҫапла кала: «Эсӗ ҫак тӗнчере тата унӑн хаклӑ йышши япалисемпе пурӑнасшӑн пулсан, кунта кил, эпӗ сана мута парӑп та ырӑ майпа уйрӑлӑп».
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
Енчен те эсир Аллахпа Унӑн Элчине тата леш тӗнчери ҫӗре илесшӗн пулсан, сирӗн хушшӑрта ырӑ тӑвакансем валли чӑнах та Аллах пысӑк сӑвап хатӗрленӗ.