يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).
Ɔ Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ! Se ɔ yi’n kɛ: “Sɛ a kunndɛ kɛ á ɲán nguan mɛn nga nun’n, ɔ nin i nun ninnge kpakpa mun’n, bla wa naan m’an man wɔ mut’ah naan m’an jran ɔ wun wafa kpa.”
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
Yɛ sɛ amun kunndɛ kɛ amún ɲán Allah nin i sran ng’ɔ sunmɛnnin i’n, ɔ nin asiɛ nga be flɛ i kɛ mɛn’n i sin lɔ’n, nn nanwlɛ, Allah siesieli akatua dan kpa mannin be nga be yo sa kpa amun nun’n.