۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Һәм (һеҙгә тыйылған) ҡатын-ҡыҙ ҡолдар (һуғыш әсирҙәре) һеҙгә Аллаһтың тәҡдире булараҡ һеҙҙең өҫтөгөҙҙә булған ҡатындарҙан башҡа. Әгәр һеҙ малығыҙ менән уларға кейәүгә сығырға тырышһағыҙ, зина ҡылмаҫҡа, был ҡатындарҙан башҡа башҡа ҡатындар ҙа һеҙгә хәләл. Шулай булғас, уларҙан алған рәхәтлегегеҙ арҡаһында, уларға мәһәрҙәрен фарыз итеп бирегеҙ. Әммә хәл ителгәндән һуң улар араһында ирекле булып китһәң, зыяны юҡ. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе, хикмәтле!»
وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Арағыҙҙан кемдең иманлы ирекле ҡатынға өйләнергә мөмкинлеге булмаһа, ҡолдарығыҙ араһынан иманлы ҡатын алығыҙ. Аллаһ һеҙҙең иманығыҙҙы белә. Ҡайһы берҙәрегеҙ бер-берегеҙҙән (Әҙәм менән Һауаның бер үк нәҫеленән), шуға күрә уларҙы хужаларының рөхсәте менән өйләндерегеҙ һәм уларға яраҡлы мәһәр бирегеҙ, сөнки улар үҙҙәрен һаҡлаусы ҡатындар, зина ҡылыусылар түгел, башҡа ирҙәрҙе йорт хайуаны итеп алған ҡатындар ҙа түгел. Әгәр улар инде өйләнгән (никахлы), әммә йәмһеҙ эш ҡылған (зинә), тимәк, улар өсөн (яза) ирекле ҡатындарға (кейәүгә сыҡмаған) яртыһы (яза). (Хеҙмәтсегә өйләнеү һәләте) үҙ-үҙен һаҡлауҙа (зина ҡылыуҙан) ауырлыҡтар килеп сығыуҙан ҡурҡҡан кешеләр өсөн. Әммә сабыр итһәгеҙ, был һеҙҙең өсөн хәйерлерәк. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.