اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
דער גט (וואָס מען קען דערמאָנען) איז צוויי מאָל. (נאָכדעם קען דער מאַן) עס צוריקהאַלטן מיט גוטסקייט, אָדער עס לאָזן גיין מיט גוטסקייט. עס איז נישט ערלויבט פֿאַר אײַך צוריקצונעמען עפּעס וואָס איר האָט זיי געגעבן, סײַדן ביידע (מאַן און ווײַב) האָבן מורא אַז זיי וועלן נישט קענען אויספֿירן די גרענעצן פֿון אַלאַה. אויב איר (פֿאָרשטייער) האָט מורא אַז זיי וועלן נישט קענען אויספֿירן די גרענעצן פֿון אַלאַה, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אויף קיינעם פֿון זיי פֿאַר דעם פּרײַז (וואָס מוז) געגעבן ווערן (דורך דער ווײַב) צו זיך אויסלייזן. דאָס זענען די גרענעצן פֿון אַלאַה, אַלזאָ איבערטרעט זיי נישט. ווער עס איבערטרעט די גרענעצן פֿון אַלאַה, זיי זענען די אומרעכט טוער.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا
yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).
אָ נביא! ווען איר גט זיך פון אייערע ווייבער, מוזט איר זיך גט'ן פון זיי אין א צייט ווען זיי קענען (אויפשטיין) זייער (גלייכבארע) עידה, און ציילן די צייט פון יענער עידה, און מורא האבן פאר גאט אייער האר. נעמט זיי נישט ארויס פון זייערע היימען און לאזט זיי נישט (ערלויבן) ארויסגיין סיידן זיי טוען א קלאר שרעקליכע מעשה. דאס זענען די געזעצן פון גאט, און ווער עס פארלעצט די געזעצן פון גאט, דעמאלט טאקע, האט ער זיך אליין שלעכט געטאן. איר ווייסט נישט, אפשר וועט גאט נאכדעם מאכן א נייע פארארדענונג.