۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
നിന്റെ രക്ഷിതാവ് തന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും ആരാധിക്കരുതെന്നും, നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് നന്മ ചെയ്യണമെന്നും നിന്നോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിൽ ഒരാളോ രണ്ടുപേരുമോ നിന്റെ സംരക്ഷണയിൽ വാർദ്ധക്യം പ്രാപിച്ചാൽ, അവരോട് ഒരിക്കലും "ആഹ്" എന്ന് പറയരുത്, ഇരുവരെയും ശകാരിക്കരുത്, ഇരുവരെയും നല്ല വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മൂടുക.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
"അവരോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ വിനയത്തോടെ പറയുക:" എന്റെ നാഥാ! ചെറുപ്പത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തന്നതുപോലെ, നീ ഇരുവരെയും സ്നേഹിക്കേണമേ.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളോട് നല്ല നിലയിൽ വർത്തിക്കണമെന്ന് നാം നിർബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് യാതൊരു അറിവുമില്ലാത്ത വല്ലതിനെയും എന്നോട് പങ്കുചേർക്കാൻ അവർ നിന്നെ നിർബന്ധിച്ചാൽ അവരെ നീ അനുസരിക്കരുത്. എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ മടക്കം. നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചതിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളെ വിവരമറിയിക്കും.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
മനുഷ്യനോട് അവന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യാൻ നാം കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് ബലഹീനതയോടെ അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചു. രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവനെ മുലകുടി മാറ്റി. എന്നോടും നിന്റെ മാതാപിതാക്കളോടും നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുക. നിന്റെ മടക്കം എന്നിലേക്ക് മാത്രമായിരിക്കും.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
ഇനി, നിനക്കറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും എന്റെ പങ്കാളിയെ നീ ആക്കണമെന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും നിർബന്ധിച്ചാൽ, അവരെ നീ അനുസരിക്കരുത്. ഇഹലോകത്ത് അവരോട് നല്ല നിലയിൽ പങ്കുചേർക്കുക. എന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയവരുടെ പാത പിന്തുടരുക. പിന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്കാണ് നിങ്ങളുടെ മടക്കം. അപ്പോൾ നീ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ നിന്നെ വിവരമറിയിക്കും.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യണമെന്ന് നാം മനുഷ്യരോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചത്, പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ പ്രസവിച്ചത്. മുപ്പത് മാസമാണ് ഗർഭകാലം. മുലകുടി നിർത്തുന്നത് വരെ. അങ്ങനെ അവൻ (കുട്ടി) പ്രായപൂർത്തിയായി നാൽപത് വയസ്സ് തികയുമ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ ചെയ്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദി കാണിക്കാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനും എനിക്ക് നീ മാർഗദർശനം നൽകേണമേ. എന്റെ സന്തതികളിലേക്കും പേരക്കുട്ടികളിലേക്കും ഒഴുകുന്ന നന്മ എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഞാൻ മുസ്‌ലിംകളിൽ ഒരാളാണ്.