۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
Шәынцәа, иара ида даҽаӡәы шәимҵахырхәан, шәҭаацәа рзы абзиара шәзыҟашәҵа ҳәа адҵа шәиҭеит. Урҭ руаӡәк, мамзаргьы рыҩыџьагьы шәара шәхылаԥшраҿы рықәра наӡар, рыҩыџьагьы ажәа «аа» ҳәа рашәымҳәан, рыҩыџьагьы шәрықәымҳәҳәан, рҩыџьагьы ажәа бзиақәа рашәҳәа.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Урҭ рҩыџьагьы рахь абзиабара ду аарԥшны ухы ларҟәны иуҳәа: "Сынцәа, урҭ ҩыџьагьы бзиа ибала, санхәыҷыз ишысдырҵаз еиԥш".
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Ауаатәыҩсагьы рҭаацәа рзы абзиара аҟаҵара хымԥадатәины иҟаҳҵеит. Насгьы, шәара ишәзымдыруа акы мчыла ишәыдыскылозар, урҭ рҳәатәы хашәымҵан. Сара заҵәык сахь ухынҳәуеит, иҟауҵазгьы уасҳәоит.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Ауаҩытәыҩсагьы иани иаби ирыдаҳҵеит. Иан еиҳа-еиҳа иԥсыҽханы длыцәтәымхеит, ҩышықәса анихыҵуаз ацәа лҟәыҵит. Сара сзы, шәҭаацәа рзы иҭабуп ҳәа шәҳәала. Сара заҵәык сахь шәхынҳәра ҟалоит.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Урҭ рҩыџьагьы мчыла ишәзымдырӡо акы сацныҟәарц шәрыдцалазар, усҟан урҭ рҳәатәы шәазымҵагылан, адунеи аҿы ибзианы ирывагыланы, Сара сахь ихынҳәуа рымҩа шәаныла. Нас Сара сахь шәхынҳәра ауп, нас иҟашәҵаз шәасҳәоит.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
Ауаагьы рҭаацәа рзы абзиара ҟарҵаларц рыдаҳҵеит. Иан ауадаҩрақәа рыла лцәалтәымкәа длыман, ауадаҩрақәа рыла длыхшеит (уигьы). Ацәаӷәара аамҭа ҩажәижәаба мзы ҵуеит, убри аҟнытә иара (ахәыҷы) дандухалак, ԥшьынҩажәа шықәса анихыҵлак, дныҳәоит: «Сынцәа, амҩақәҵара сыҭ, сҭаацәеи сареи иҳауҭаз абзиарақәа рзы ҭабуп ҳәа расҳәарц, насгьы схәыҷқәа рзы абзиарақәа ҟасҵарц азы; Сара аҭамзаара шьҭысхуеит, ииашаҵәҟьаны, сара аԥсылманцәа среиуоуп.