رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ
rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).
O nòstro Segnô, perdona mi e i mæ genitoî e tutti quelli che creddan into giorno do recònto (giorno do giudiçio)».
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
E o teu Segnô o t’à comandou de no adorâ atro che Lê e de no fâ do ben a-i to genitoî. Se un de loiatri ò tutti doî arrivan a-a vegia etæ inta vòstra cura, aloa no dî mai à tutti doî a poula «ah» e no gridâ à tutti doî, e dî à tutti doî de boñe poule.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
E umilliâte verso tutti doî con gran affetto e dî: «O mæ Segnô! Ammâli tutti doî comme m’an mostrou tutti doî quande son stæto piccin».
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
O (Ibrahim) o l'à dito: "Che a paxe a segge in sce ti, ti domandiò o perdono a-o mæ Segnô. De fæto, o l'é ben ben bon pe mi".
وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ
wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).
e perdonâ o mæ poæ, de fæto o l’é un de quelli ch’en anæti in stradda,
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
E Noi gh’emmo comandou à l’òmmo (de fâ o ben) a-i seu genitoî. Seu moæ a l'aiva conçepio inte unna condiçion de debolessa sempre ciù grande, e a l'aiva deslevâ à l'etæ de doî anni. Siæ grati à Mi e a-i vòstri genitoî. Solo à Mi o saià o to retorno.
رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ
rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).
O mæ Segnô, perdoname, i mæ genitoî, e chi se segge ch’o l’intrâ inta mæ cà co-a fede e tutti i credenti, òmmi e dònne. E no azzonze a-o pòpolo ingiusto nint’atro che a destruçion.»