۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
Шәынцәа, иара ида даҽаӡәы шәимҵахырхәан, шәҭаацәа рзы абзиара шәзыҟашәҵа ҳәа адҵа шәиҭеит. Урҭ руаӡәк, мамзаргьы рыҩыџьагьы шәара шәхылаԥшраҿы рықәра наӡар, рыҩыџьагьы ажәа «аа» ҳәа рашәымҳәан, рыҩыџьагьы шәрықәымҳәҳәан, рҩыџьагьы ажәа бзиақәа рашәҳәа.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Урҭ рҩыџьагьы рахь абзиабара ду аарԥшны ухы ларҟәны иуҳәа: "Сынцәа, урҭ ҩыџьагьы бзиа ибала, санхәыҷыз ишысдырҵаз еиԥш".
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Ауаатәыҩсагьы рҭаацәа рзы абзиара аҟаҵара хымԥадатәины иҟаҳҵеит. Насгьы, шәара ишәзымдыруа акы мчыла ишәыдыскылозар, урҭ рҳәатәы хашәымҵан. Сара заҵәык сахь ухынҳәуеит, иҟауҵазгьы уасҳәоит.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Урҭ рҩыџьагьы мчыла ишәзымдырӡо акы сацныҟәарц шәрыдцалазар, усҟан урҭ рҳәатәы шәазымҵагылан, адунеи аҿы ибзианы ирывагыланы, Сара сахь ихынҳәуа рымҩа шәаныла. Нас Сара сахь шәхынҳәра ауп, нас иҟашәҵаз шәасҳәоит.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Убри аҟнытә, ахәыҷы (иқәра) даннеи, иара дицны дԥышәартә еиԥш аҭагылазаашьа ҟаиҵеит, (Ибраҳим) иҳәеит: «Уа, сыҷкәын! Уи (Исмаил) аҭак ҟаиҵеит: «Уа саб, Аллаҳ иудиҵаз ҟаҵа, Анцәа игәаԥхарала, ачҳара аазырԥшуа среиуоуп».