فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).
Në këde pinynhom ku pinynhom ciëën. Ku thiëckë yïn (Muɔth) në mïth cïn wun ku man. Ku lueel, “Bï pïïrden cɔk piath ee këpath!” ku na ye mat ke keek, ke keek aye wämääthku. Allah aŋic kɔc ye kärac looi ku kɔc ye käpath looi. Ku na wïc Allah, ke yïn abï kä ril bɛ̈i tënë yïïn. Ee yic, Allah ee raan ril apɛi, ee raan ŋic käŋ kedhiɛ.