وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Аиҭымцәагьы ԥышәшәа, аҭаацәара иалалартә рықәра наӡаанӡа. Усҟан, шәгәанала, урҭ ҟәышзар (амал ахылаԥшра рдыруазар), рмал урҭ ирышәҭ. Аиаҭымцәа рмазара иахәҭоу аҳәаа анҭыҵ шәымфан, урҭ рызҳалаанӡа шәымццакын. Дарбанзаалак (ахылаԥшыҩцәа рҟынтә) зылшо, усҟан иҽацәихьчап (аиаҭым имазара афара), насгьы дарбанзаалак иӷару, усҟан амазара иахәҭоу ала ифоит. Анаҩс, амазара анрышәҭо, ашаҳаҭцәа аажәгароуп. Хылаԥшҩысгьы Аллаҳ дазхоит.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Аиаҭым имазара шәазааигәамхан, еиҳа ихәарҭоу амҩала акәымзар, уи иқәра наӡаанӡа. Ашәагақәеи ашәага-загақәеи ииашаны инагӡатәуп. Ауаҩы илшарақәа инарықәыршәаны аидара иқәҳарҵом. Шәанцәажәо, шәҭынхацәа ракәзаргьы, ииашаны шәцәажәала, Аллаҳ иқәыргәыӷра нашәыгӡа. Абри аҩыза адҵа шәиҭоит, шәгәалашәыршәаларц».
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
Аиаҭым имазара шәазааигәамхалан, еиҳа еиӷьу (хәарҭа злоу) амҩала акәымзар, иара ддухаанӡа, шәажәақәа нашәыгӡа, избан акәзар, урҭ ақәыргәыӷрақәа рзы хымԥада аҭакԥхықәра шәыдҵахоит.