قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ
qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).
Wierklech, Allah huet d'Wierder vun der Fra héieren, déi eng Plainte géint dech (Muhammad) iwwer hire Mann agereecht huet, a sech (d'Saach) bei Allah beschwéiert huet, an Allah huet d'Gespréich tëscht iech zwee héieren. Wierklech, Allah ass Allhéierend, Allsiichtend.
اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ
allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).
Déi ënner iech, déi Zihar fir hir Frae maachen, (betruechten hir Frae fir hir Mammen, awer) hir Frae sinn net hir Mammen. Hir Mammen sinn nëmmen d'Fraen, déi si gebuer hunn. A si hunn tatsächlech e Wuert geschwat, dat falsch an eng Ligen ass. An Allah ass wierklech am Verzeienden, am Verzeienden.
وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
An déi, déi Zihar mat hire Frae maachen, dann zréckhuelen, wat se gesot hunn, an dann (si sinn verflicht) e Sklav ze befreien, ier déi zwee Mann a Fra sech vermëschen. Dëst ass wat Dir geléiert gouf, an Allah ass virsiichteg mat deem wat Dir maacht.
فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
Wien also säi Sklav net fräiloosse kann, muss zwee Méint hannereneen fasten, ier déi zwee vermëscht ginn. Mee wien et sech net leeschte kann, muss sechzeg aarm Leit ernähren. Sou gleeft Dir un Allah a säi Gesandte. Dëst sinn d'Gesetzer vun Allah, an déi, déi se net respektéieren, wäerten eng ganz schmerzhafte Strof erdroen.