وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
Ka dina sara, Keitou sa solia na vuku vei Lukman, oya, "Mo vakavinavinaka vei Allah! Kei koya e vakavinavinaka (vei Allah), sa qai dina sara ni sa vakavinavinakataki koya; kei koya e sega ni vakavinavinaka (vakacacani), sa qai dina sara o Allah na vutuniyau duadua, na vakacaucautaki duadua."
وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
Ka (nanuma) ni sa kaya o Lukman vei luvena tagane, ni sa vakavulica vua e dua na lesoni, "Oi kemuni na luvequ! Kakua ni veimaliwai kei Allah, dina sara me veimaliwai kei (Allah) e dina sara na tawadodonu levu."