وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
Ысынлап та, Беҙ Лоҡманға хикмәт бирҙек: «Аллаһҡа рәхмәтле бул! Кем рәхмәтле булһа, ул үҙе өсөн рәхмәтле булыр, ә кем рәхмәтле булмаһа, Аллаһ иң бай, иң маҡтаулы».
وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
Лоҡман улы уға һабаҡ биргәндә: «Эй, улым, Аллаһҡа тиңдәш тотма, ысынлап та, Аллаһҡа тиңдәш тотоу ҙур ғәҙелһеҙлек», — тигән.