وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
ལུའུ་ཁི་མན་གྱིས་ཁོང་གི་བུ་ལ་སློབ་ཚན་སློབ་ཁྲིད་བྱེད་སྐབས། "ཨོ་ངའི་བུ། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་མཉམ་འབྲེལ་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་མཉམ་འབྲེལ་བྱེད་པ་དེ་དངོས་གནས་དྲང་བདེན་མེད་པ་ཆེན་པོ་རེད།"
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
ཀྱེ་ངའི་བུ། མཆོད་འབུལ་དང་བཀའ་བཏང་བ་(མི)ལ་དྲང་པོ་བྱེད་དགོས་པ་དང་། (ཁོང་ཚོ་) ངན་པ་བྱེད་པར་བཀག་འགོག་བྱེད་དགོས། ཁྱེད་ལ་གང་བྱུང་བ་དེ་ལ་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནི་གནད་དོན་གལ་ཆེན་ཞིག་རེད།
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
མི་རྣམས་ལ་གདོང་མ་ཕྱོགས་པར་(ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་) འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་ངང་ནས་མ་འགྲོ་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་རང་ཉིད་ལ་ཆེ་འདོད་དང་སྤོབས་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་དགའ་པོ་མེད།
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
ཁྱེད་རང་གི་འགྲོ་སྟངས་སྟབས་བདེ་རུ་གཏོང་བ་དང་སྐད་གདངས་འཇམ་པོ་བཟོས། དོན་དངོས་ཐོག སྒྲ་སྡུག་ཤོས་དེ་བོང་བུའི་སྒྲ་རེད།"