وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
ലുഖ്മാൻ തന്റെ മകന് ഒരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തപ്പോൾ അവനോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). എന്റെ കുഞ്ഞുമകനേ, നീ അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർക്കരുത്. തീർച്ചയായും അത് വലിയ അക്രമമാണ്.
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
എന്റെ കുഞ്ഞുമകനേ, നീ നമസ്കാരം മുറപോലെ നിർവഹിക്കുകയും സദാചാരം കൽപിക്കുകയും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് (അവരെ) വിലക്കുകയും, നിനക്ക് വന്ന വിഷമങ്ങളിൽ ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുക. തീർച്ചയായും ഇത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
(അഹങ്കാരത്തോടെ) നീ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചുകളയരുത്. ഭൂമിയിൽ നീ അഹങ്കാരത്തോടെ നടക്കരുത്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അഹങ്കാരികളെയും ദുരഭിമാനികളെയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
നിന്റെ നടത്തം ലളിതമാക്കുകയും നിന്റെ ശബ്ദം മൃദുവാക്കുകയും ചെയ്യുക. തീർച്ചയായും, ഏറ്റവും മോശം ശബ്ദം കഴുതയുടേതാണ്.