وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
Иугәалашәыршәа, Лукман иҷкәын иеиҳәаз, аҵатәхәы аниирҵоз: «Уа, сыҷкәын, Аллаҳ иваҟәымҵан, Аллаҳ иваҟәылара ииашамкәа дууп».
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
Уа сыҷкәын! Аныҳәа ҟашәҵа, ииашоу ҟашәҵарц, ацәгьара ҟашәымҵарц, шәзықәшәо ачҳара шәымаз, ииашаҵәҟьаны, ари акыр зҵазкуа усуп.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Уҽхарззала ауаа рахь ухы уамырхалан, адгьыл аҿы уҽырԥагьаны умныҟәан. Ҳәарада, Аллаҳ ибзиа ибаӡом зҽырԥагьаны зҽырԥагьаны иҟоу ауаа.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
Уныҟәара урмарианы, убжьы рҟәымшәышәла. Ииашаҵәҟьаны, зегь реиҳа ицәгьоу аҽада абжьы ауп».