قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
Вӑл (Иаков) каланӑ: «Чӑнах та, эсӗ унпа (Юсуфпа) пӗрле кайни мана питӗ кулянтарчӗ, эпӗ ӑна кашкӑрсем ҫисе ярасран хӑрарӑм, эсӗ вара ун пирки нимӗн те шухӑшламарӑн».
قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ
qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).
Вӑл (Иаков) каланӑ: «унӑн шӑллӗне (Юсуфа) сана ӗлӗк шанса панӑ пек, эпӗ ӑна (Буньямина) сана епле шанса парӑп?» Ҫавӑнпа та Аллах — чи лайӑх сыхлакан, вӑл — ырӑ кӑмӑллӑ ҫынсем хушшинче чи ырӑ кӑмӑллӑ
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
Вӑл (Иаков) каланӑ: «Эпӗ ӑна санпа пӗрле кайма памастӑп, эсӗ мана Аллах ячӗпе тупа тӑвиччен, сана тӑшмансем хупӑрласа илмесен, ӑна ман патӑма тавӑрса парӑн», — тенӗ. Вӗсем тупа тунӑ хыҫҫӑн вӑл (Иаков) каланӑ: «Эпир мӗн каланине Аллах свидетель».
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Вӑл (Иаков) каланӑ: «Эй, ачамсем! Пӗр хапхаран ан кӗрӗр, тӗрлӗ хапхаран кӗрӗр, анчах эпӗ сире Аллахран нимӗн чухлӗ те хӳтӗлейместӗп.
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
Вӑл (Иаков) вӗсенчен (ывӑлӗсенчен) пӑрӑннӑ та: «Эх, Иосифшӑн хуйхӑратӑп», — тенӗ те, унӑн куҫӗсем хурлӑхпа шуралса кайнӑ. Вӑл ҫиллине ним чӗнмесӗр тытса чарчӗ (ачисем ҫине).
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
Вӗсем каланӑ: «Аллахпа тупа тӑватӑп, эсир йывӑр чирпе чирлесе ӳкиччен е пӗтекенсен шутне кӗриччен Юсуфа аса илме пӑрахмастӑр».