قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
Уи (Иаков) иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, уара уи (Иусуф) уицны уцара даара сгәы канажьит, шәара гәцаракрада шәаанхоз, адаӷьқәа дырфар ҳәа сгәы иалан».
قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ
qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).
Уи (Иаков) иҳәеит: «Сара уи (Буниамин) дышԥаузысҭо, ԥаса иашьа (Иусуф) дышузҭасҵаз еиԥш?» Ус анакәха, Аллаҳ иреиӷьу ахьчаҩ иоуп, агәрыцҳашьара злоу рахьтә зегь реиҳа дрыцҳашьаҩуп
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
Уи (Иаков) иҳәеит: «Сара уи шәара шәицны дсышьҭуам, Аллаҳ ихьӡала ҭоуба ҟашәымҵакәа, хымԥада дысзаашәырхынҳәуеит ҳәа, аӷацәа шәрыкәыршаны шәыҟамзар». Урҭ аҭоуба аныҟарҵа ашьҭахь, иара (Иаков) иҳәеит: «Ҳара иаҳҳәо зегьы рзы Аллаҳ шаҳаҭуп».
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Иара (Иаков) иҳәеит: «Уа, схәыҷқәа, гәашәк ала шәҭамлан, еиуеиԥшым гәашәқәак рыла шәҭамлан, аха сара Аллаҳ иҟынтә зынӡаскгьы шәсыхьчом. Уи аӡбара Аллаҳ заҵәык изкуп.
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
Иара (Иаков) урҭ (иԥацәа) дрыцәхьаҵит, Иосиф изы сгәырҩа ҳәа, насгьы иблақәа гәырҩала ишкәакәахеит. Игәыԥжәара ҭынч иҵәахит (ихәыҷқәа рахь).
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Аллаҳ иныс, Иусуф игәалашәара уаҟәыҵӡом, ачымазара ӷәӷәа уақәшәаанӡа, мамзаргьы иҭахаз урылахәхаанӡа».