يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Ku thiëckë yïn (Muɔny) në kë bïk tääu piny. Luel, "Këriɛ̈ɛ̈c ëbɛ̈n ë määl ye yïn gäm kɔc ë dhiëth yïn, kɔc ruääi, mïth cïn wun ku man, kɔc ŋɔ̈ŋ ku kɔc tɔ̈ në cäth yic." Ku këpath ëbɛ̈n ye looi, ee yic, Nhialic ë ŋic käŋ ëbɛ̈n.
۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ku diäär akɔɔr bïk mïthken ya dhiëëth në run kaa rou yiic, tënë kɔc wïc bïk ya dhiëëth ëbɛ̈n. Ku kë wïc wun ee bï keek ya muk ku bï keek ya ceŋ alɛ̈th thöŋ. Raan acie thiɛk käjuëc wär käjuëc lëu bï yen ke muk. Acïï man bï ya gum në kë de mɛnhde ku acïï wun bï ya gum në kë de mɛnhde. Kɔc ë yök ë käŋ aye (acï keek tääu ë lööŋ) cït mɛn ëya dɛ̈t. Na wïc keek kaarou bïk wean ke cï mat ku cïk tak në kɛmken, ke acïn awuɔ̈c tɔ̈ tënë raan tök në ke yiic. Ku na wïc ba mɛnhdu gäm raan dɛ̈t, ke yïn acïn kërac tɔ̈ thïn ba wëu gäm raan dɛ̈t. Riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic ku ŋickë lɔn ye Nhialic këriëëc ëbën tïŋ në kë loikë.
اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
Na ye yïn käk ë kuɔɔnydu looi tënë kɔc ëbɛ̈n, ka ye këpath. Ku na yïn acï ye thiaan ku gɛ̈m kɔc ŋɔ̈ŋ, ke yen abï piath tënë yïn ku Allah abï kä kɔ̈k cï yïn ke wuɔ̈c nyaai. Ku Allah aŋic kë loikë.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Ku na ye thɛɛr ke tɛ̈k-tɛ̈k yiic nɔŋ kɔc kɔ̈k ruääi, mïth cïn mïthken ku kɔc ŋɔ̈ŋ tɔ̈ thïn, ke yïn gäm keek (kë thiin koor) ë käŋ ku luel wël path tënë keek.
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
Ku röökkë Allah ku duɔ̈kkë këdäŋ mat kek Yeen. Ku ye raan path tënë kɔc ë dhiëth yïn, kɔc ruääi ke yïn, mïth cïn mïthken, kɔc ŋɔ̈ŋ, kɔc thiääk ke yïn ku kɔc mec, kɔc lui kek yïn, Ibn Sabil ku gɛɛr de kɔc lui yïn. Ee yic, Allah acïï kɔc ye röt gɛ̈i ku ye röt gɛ̈i nhiaar,
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Ku gämkë käken tënë kɔc ruääi thiääk kenë kek, ku jɔl ya kɔc ŋɔ̈ŋ ku kɔc tɔ̈ në cäth yic; ku duɔ̈kkë (käkun) rac.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Ku duɔ̈në kɔc nɔŋ käpath ku kä lëu bïk röt looi kamkun cïï thɔn lɔn cï kek (acïï bï) gäm (kuɔny) tënë kɔc ruääi kenë kek, kɔc ŋɔ̈ŋ ku kɔc cï bɛ̈n jäl në dhöl de Nhialic yic, ku bïk röt päl awɛ̈ɛ̈cken ku bïk röt ya gël. Ku yïn acïï nhiaar bï Nhialic yï päl awuɔ̈c? Ku Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.